Tümcenin öğeleri, tümcenin anlamını bütünleyen ve sözcüğün (ya da sözcük öbeğnin) anlamını tümcedeki görevine yönelik tamamlayan tümce parçalarının her biridir.
Türkçede tümcenin ögeleri iki ana öbek altında incelenir:
Türkçede eksiltili olmayan bir tümce kurabilmek için yalnızca yüklem yeterlidir. Yüklem genelde tümce sonunda bulunur (Bkz.: devrik tümce). Yüklemi bir eylemin çekimlenmesiyle oluşan eylem tümcelerinin yanısıra, bir adın ekeylem eki almasıyla da bir ad tümcesi oluşturulabir.
Tümcenin yardımcı ögelerinden olan tümleç ise kendi arasında üç öbekte incelenir.
Tümce, bir düşünceyi, devinimi, duyguyu ve olayı tam bir yargı halinde ifade eden kelime grubudur. Cümle varlığı en azından bir çekimli eylem ya da ekeylem almış bir ad gerekir.
Yani;
- Geliyorum.
- Sensizim.
Tek başına bir cümledir.
Cümlenin ögeleriyse, Türkçe söz diziminin en önemli temeli olan "yardımcı unsur, asıl unsurdan önce gelir" kuralına göre dizilir.
Cümlenin ögeleri
yalnızca yüklemden oluşur. Eğer yargıyı daha geniş, ve daha tam olarak ifade etmek istersek diğer cümle ögelerinden yararlanırız. Bir cümle aynı ögeden birden çok içerebilir.
Türkçede cümlenin ögeleri iki ana grup altında incelenir:
Cümlenin yardımcı ögelerinden olan tümleç ise kendi arasında üç grupta incelenir.